Fransızcadan geçen "eskiz yapmak, karıştırmak" gibi anlamlara sahip Poşe, diyalog ve eleştiri ihtiyacı duyanlar için bir buluşma noktası olmayı hedefliyor. Larissa Araz ve Öykü Canlı tarafından bağımsız ve açık bir alan olarak kurulan Poşe, açılışı Ali Taptık'ın Beyaz Yalanlar serisi ile yapıyor.
Çalışanların işe gittiği, trafiğin en yoğun halinden normale döndüğü, mağazaların açıldığı, dükkanlara mal getiren kamyonların sokaklarda yürümeyi zorlaştırdığı, dönerlerin henüz pişmeye başlamadığı, ev kadınlarının fatura ödemek ya da market alışverişi yapmak için en müsait saydığı saatlerde, İstanbul’un büyük parklarından birinde farklı bir hareketlenme başlıyor. Öğrencilerin okula gidip belki ikinci derse geçtikleri kentin bu tanımlı saatlerinde, bir de o gün okula gitmeyi tercih etmemiş olan öğrenciler var. Okul yerine parkta olmayı seçmiş olanlar... (Seda Hepsev, 2007) "Beyaz Yalanlar", Ali Taptık’ın 2007-2009 tarihleri arasında İstanbul’da farklı parklarda çektiği portre fotoğraflarından oluşuyor.
7 Nisan'da başlayan sergi 6 Mayıs'a dek sürecek.
“...inanırsan vardır, inanmazsan yoktur.” Ayşegül Sönmez, güncel sanatın ve postmodern olanın akıbetinden sanat ürününün-emeğinin değerine, işlevine, niteliğine ve hatta “yenilebilirliğine” uzanan geniş bir çerçevede, “Yoksa artık her şey bir fikirden mi ibaret?” diye düşünenlere rehberlik ediyor. Çağdaş Sanat Var Mı? üreterek, izleyerek ya da paylaşarak sanata taraf olan herkesin kafasını kurcalayan otuz önemli soruyla çalıyor okurun kapısını; bu alandaki imkânları ve imkânsızlıkları cesur bir yaklaşımla tartışmaya açıyor. [...]
